Creatas I Feira de arte independente

Etiquetas

logoO colectivo arTeu, xunto con La Madriguera, estamos a organizar, para este Nadal Creatas,  I Feira de arte independente en Betanzos. Será no antigo Matadeiro de Betanzos, durante os días 22 ao 30 de decembro (pechamos o 24 e 25). Nela participamos 12 artistas de Betanzos e a súa contorna (Carlos Botana, Pilar Cancio, Teresa Candal, Nieves CAstrolara, Inma Doval Porto, Mercedes Mored, Isabel Pintado, o colectivo Plankton, Polo e Xacobe Meléndrez Fassbender)  e tres artistas portuguesas (Renata Carneiro, Miriam Rodrigues e Teresa Pedroso).

Este é a imaxe creada por Nieves Castrolara para identificar a Feira. Editaremos un pequeno catálogo en papel, tamén deseño seu.

Haberá tamén varias actividades durante a mostra, concertos, obradoiros artísticos e poesía.  Contamos na equipa con Xosé Taboado Durán, que coordina todas as actividades musicais: ademáis del acturán Doa, César e Brais Morán, Paco Campos e Quintas Canella grupo. Todos eles presentarán os seus últimos discos. No eido das letras teremos con nós a Eva Veiga que presentará os seus últimos poemarios. O programa aínda non está pechado, polo qeu é posible que haxa novas incorporacións.

Promove o Concello de Betanzos e colaboran: a libraría Biblos, a escola de música Clave e o Rastro de Merce. E quen o desexe poderá tomarse alí un viño e degustar algún dos fantásticos pinchos que preparan na Artesa da moza crecha.

Toda a información estará dispoñible na web http://creatasbetanzos.tumblr.com/ na qeu iremos anunciando cada un dos eventos.

Eu levarei algún dos libros de artista, e obras en papel, lenzo e madeira, de diferentes formatos.

Homem sem terra, de Francisco Duarte

Etiquetas

Obra de Inma Doval Porto, ilustración para o Homen do saco

Obra de Inma Doval Porto, ilustración para o Homen do saco. Mixta sobre táboa 80×80 cm

Hoxe pubícase un novo texto de Francisco  Duarte Mangas con ilustración miña, “O homem sem terra”. Forma parte da serie “O homem do saco de cabedal“, que fora publicado en papel (Campo das Letras, 2000) e que o día 15 de cada mes, se publica no Correio do Porto acompañado por unha das miñas obras.

Francisco Duarte é xornalista e escritor, ten publicadas varias obras para público infantil (Elefantezinho verde; O ladrão de palavras; Silvio, domador de caracois…), mais tamén obras para adultos, poesía, relato e novela (Diário de Link -1993, Teorema – Prémio Carlos de Oliveira; A Morte do Dali – Teorema – Grande Prémio de Literatura; ou A fome apátrida das aves, Modo de Ler, entre outras). Sempre vivíu moi unido á terra e os seus textos, moitas veces, parecen estar escritos con ela. O río, as flores, animais, o abandono do campo, os pastores, a auga, as pedras, as árbores e a noite. No seu blogue publica poemas seus que tamén semellan agromar da terra, e qeu dialogan con outros de autores diversos. Deixo aquí o último seu:

A casa do avó.
“na casa do Pai há
muitas moradas”
na da minha mãe
um raminho de alecrim
e  dois gatos dormindo
no silêncio manso do sol”
(Francisco Mangas, en Diario de Link, 23-02-2016).

Fala do homem do saco de cabedal

Etiquetas

05_fala_homem_saco_cabedal_inma_doval

De novo unha ilustración para o Correio do Porto. Nesta ocasión foi realizada para un texto inédito de Francisco Duarte Mangas relacionado co mundo do “Homem do saco de cabedal”, obra para a que levo ilustrados xa 5 relatos.

Mixta sobre lenzo de 80x80cm.

Podedes ler o texto que servíu de inspiración para a imaxe no Correio do Porto.

 

“Bébesme Cízico no canto das sereas” en Palavra comum

12377724_10206171612103346_4977632002002180636_oNas últimas semanas foi publicado en Palavracomum, por entregas, a versión electrónica do meu poemario “Bébesme Cízico no canto das sereas” (I, II, III, IV). Editado en papel por arTeu, con 15 exemplares asinados e numerados, impresos en papel Canson edition 250 gr. e ilustrado con cianotipias. Creado para o proxecto de intercambio artístico con Londres e Ullapool, Portable. Algúns dos versos do poema foron traducidos ao inglés por Tati Mancebo, acompañando o libro na exposición de Londres.

Nace a partir da lectura dun mito grego, relatado nos Cantos argonáuticos de Caio Valerio Flaco, e tamén na Viaxe dos Argonautas de Apolonio de Rodas. Clite era a muller de Cízico, rei de Cízico (reino situado no mar Negro, hoxe Bal Kiz, en Turquía), un pobo pequeno de pesca. Vivían en paz ata o día en que chegaron Xasón e os Argonautas e, despois de grandes festas en amizade, cando xa pensaban voltar no seu barco, por unha confusión, mataron a Cízico. Cando Clite se enteirou da morte do seu home quitouse a vida, aforcándose nunha árbore. No lugar do suicidio as ninfas fixeron brotar unha fonte.

Neste poema, Clite é a muller dun home do mar, Cízico, a quen espera cada día, sen saber xa se desexa ou non o seu regreso, pois ela sabe que un día non voltará. Cízico morre no mar e ela, como a Clite do mito, suicídase.

 

Colaboracións no Correio do Porto

Etiquetas

, ,

reproducción de obra de Inma Doval Porto

reproducción de obra de Inma Doval Porto

Dende hai uns meses realizo varias colabouras co Correio do Porto. A primeira foi unha ilustración para A Bula do mes de marzo, dialogando cos poemas de André Domingues. A seguinte, o inicio dunha serie de ilustracións algúns dos relatos do libro “O homen do saco de Cabedal”, de Francisco Duarte Mangas, que se publicarán o dia 15 de cada mes neste xornal. Xa saíu o primeiro, correspondente ao relato “O segundo diluvio” e o 15 de setembro sairá o segundo. ademáis escribín os poemas da Bula de setembro, acompañada dunha fotografía de Xacobe Meléndrez Fassbender.

A parte cultural do Correio do Porto a realiza Paulo Moreira Lopes, a quen puiden coñecer persoalmente esta semana no Porto. Paulo é editor, colaborador habitual en varios xornais e creador dunha revista xa desaparecida, Factor local. Renata Carneiro, grande amiga e artista, foi quen nos presentou, e tamén quen me presentou a André Domingues, con quen, despois de intercambiar moitos correos “literarios e musicais”, puiden cear e falar devagar nun pequeno restaurante de Afurada, despois de visitar a fermosa exposición de Xacobe, Berros no roncar das ondas. Gosto moito dos poemas e relatos de André, quen ten prevista a publicación dun poemario para a vindeira primavera.

 

Proxecto “Portable”

Etiquetas

, ,

caixa8Hoxe saen para Londres as caixas coa nosa obra para o proxecto “Portable” ao que nos convidou a participar Willian M. Hudson. Trátase dun intercambio entre Londres _ Ullapul e A Coruña, no que participamos un total de 12 artistas, 4 de cada lugar. Pola nosa banda iremos Isabel Pintado, Carlos Botana, Xacobe Meléndrez e eu. A banda galega está coordinada por nós (arteu). O proxecto consiste en traballar en torno ao tema do mar e dos portos, no seu sentido máis amplo, xa que os tres lugares teñen porto de mar e a súa economía, sociedade e cultura están moi vencelladas a eles. A obra de cada un de nós ten que caber nunha caixa de cartón dun tamaño un pouco maior que unha de zapatos, asi que a partir de aí tivemos que dar moitas voltas ao proxecto. As obras serán expostas nos tres sitios, comezando por Londres, onde estarán a principios de xuño e finalizarán en Ullapul en outubro. Paralelamente ás exposicións teremos residencia de artistas e realizaremos obradoiros relacionados coa nosa creación. Eu irei a Londres con Isabel Pintado, onde impartiremos 2 obradoiros, un de cianotipia e libro de artista a partir de poemiñas que vaian xurdindo, e outro de pintura sobre tea.
A exposición aquí será no Castelo de Santa Cruz (Oleiros), onde sempre teñen unha sensibilidade especial para a creación artística e poética que vai moito máis alá dos intereses meramente comerciais. É un espazo fantástico, con moitas visitas e nun enclave privilexiado. Durante o tempo que dure a exposición haberá poesía de aquí e dalá, obradoiros artísticos e de reciclaxe, en inglés, impartidos por artistas ingleses e en plena natureza, e moito máis do que vos iremos informando.

London: do 4-10 xullo na Fordham Gallery, durante ese tempo a galería (é un barco) percorrerá os canais de Hackney no leste de London e despois se exhibirá en Art in the Park  no sur de London onde impartiremos os obradoiros dentro da Open Garden Squares weekend.
A Coruña: 3-30 de xullo, no Castelo de Santa Cruz. Inauguración o día 3 con poesía. Obradoiros artísticos do 3 ao 6.
Ullapul: 12 setembro ao 18 de outubro, no espazo Antalla Solais.

IMG_20150503_120418Non quero desvelar moito da obra que presento, ten moita poesía, e moito azul 🙂 e, sobre todo, moitísimo traballo. Papel, tea, cianuro… Aquí unha imaxe dunha pequena parte do traballo.

A verdade pensei que sería complicado meter todo nunha caixiña, pero finalmente aínda deixei algún espazo baleiro.

Ilustración para A Bula de março

Etiquetas

,

abula2Hoxe saíu A Bula do mes de marzo, na que eu participo cunha ilustración para os fermosos poemas de André Domingues. A Bula é un proxecto de Paulo Moreira Lopes para o Correio de Porto, inspirada na  Revista Um Conto, un desdobrable que partindo dun A4 queda en A7 con varios poemas, comprimidos, e unha ilustración que dialoga con eles. En portugués unha bula, ademáis de ser o documento pontifico é o prospecto que acompaña a un medicamento, e aquí os poemas preséntanse como comprimidos literarios para sandar calquera mal.

Neste número eu debía dialogar cos poemas de André Domingues, a quen non coñecía, e a quen seguirei a partir de agora, xa que o que del lin me gustou moito. André Domingues ten publicados poemas e contos en varios libros e revistas, e tamén na rede, podedes ler algún relato seu no blogue Enfermaria 6. André ten gañado varios premios, entre eles o  Premio Novos Talentos Fnac Literatura 2011, co libro de contos Sine die. Agora conversamos sobre poesía e recomendámonos lecturas, el en portugués e eu en galego.

Debo agradecer a Renata Carneiro, grande amiga e artista portuguesa esta colaboración, o descubremento da Bula, na que tamén ela ten participado, no número de febreiro, e da poesía e relatos de André. Con Renata teño traballado moito, sempre en proxectos internacionais, a súa grande creatividade e o traballo contínuo fan que sempre saian adiante. Xuntas imos tecendo redes.

A ilustración que realicie é un collage con gravado e fotografía, e según André “ten algo de melancólico e equino”.

Tempo de mimosas

???????????????????????????????

Habitar o silencio

dos froitos dourados deitados na mesa

a morte anunciada de Isolda

e a voz de Alma

entre o arrecendo das mimosas

que cada día enviabas dende Dresde

boliñas de veludo

a esvarar o amor

no itinerario extinto

do pole na ferida.

(Amilamia, febreiro 2015)

5 lieder de Alma Schindler (Alma Mahler) (1879-1964)
I. Die stille Stadt 00:00
II. In meines Vaters Garten 02:58
III. Laue Sommernacht 07:55
IV. Bei dir ist es traut 10:15
V. Ich wandle unter Blumen 12:09

Angelika Kirchschlager -mezzosoprano
Helmut Deutsch -piano

Bicicletas… de cine

Cando era nena sempre ía sobre as rodas dunha bicicleta, case non había coches no pobo polo que podíamos percorrer estradas e camiños sen control. Aínda teño a imaxe da primeira bicicleta un pouco grande que tiven, azul, supoño que unha BH que era a marca estrela daqueles tempos, iso sí, sei que o día que fun por ela a Betanzos co meu pai foi o día 16 de agosto de 1977.  Lembro a data exacta,  porque cando chegamos de volta a casa, na televisión do meu avó daban a noticia da morte de Elvis Presley, e a mín entristecérame moito, roubándome así a ledicia do novo xogo. Despois viñeron outras bicis, non moitas máis porque, pese a que sempre me acompañaron, certo é que as aproveitei moi ben. Tamén hoxe sigo a gozar dos grandes paseos a carón do río sobre a miña bici quizáis xa un pouco velliña de máis.

La_bicicleta-633795508-mainNas vacacións de nadal sustituín as rodas polos pés, e fixen unha boas camiñadas polo monte Pindo, as fervenzas de Fírvado e as praias de Carnota, sempre moi ben acompañada e gozando da paleta de cores que se creaba ao solpor. O que sí fixen foi ver moito cine e, casualmente, algunhas películas nas que a bicicleta é a protagonista: La bicicleta (2006), de Sigfrid Monleón, e Le gamin au vélo (versión española como El niño de la bicicleta) (2011), dos irmáns Dardenne. El_ni_o_de_la_bicicleta-587505947-mainNa primeira, contánse tres historias, tres edades, tres tempos, que se van fiando a través dunha fermosa bicicleta reconstruída a partir de pezas doutras xa desbotadas, ao igual que se vai tecendo a historia dos tres protagonistas. Tal vez queden algúns puntos soltos na composición, pero a mín me gustou. A que me resultou moi interesante foi a dos Dardenne, cunha historia moi diferente, a dun rapaz que é abandoado polo seu pai nun fogar e é acollido por unha muller, que tentará acougar as súas emocións e darlle a familia que precisa.

La_bicicleta_verde-198857857-mainFacendo memoria das películas nas que a bicicleta ten un papel importante lembro varias que tamén me gustaron moito, como é a Wadjda (La bicicleta verde) (2012), penso quea primeira película da directora iraní,  Haifaa Al-mansour, unha marabilla, encantoume, dunha rapaza de 10 anos á que, por tradición, se lle prohíbe a súa maior ilusión, ter unha bicicleta. ë algo que agora nos parece increíble pero na película de Monleón, a muller que protagoniza Pilar Bardén, cóntalle a Julia (bárbara Lennie), como cando ela era nena non estaba ben visto que unha nena andivera en bicicleta, podía perder a virxinidade (fala de España, non Irán).

E tamén me gustaran moito a película china La bicicleta de Pekín (2001), de Wang Xiaoshuai e a vietnamita Tres estacións (1999), de Tony Bui. Ou as xa clásicas Las bicicletas son para el verano (1984) de Jaime Chávarri e O ladrón de bicicletas (1948), de Vittorio de Sica.

Estos días verei a de Alceste à bicyclette (Moliere en bicicleta) (2013), francesa, de Philippe Le Guay, que ten moi boa pinta.

Seguro que hai moitas máis, esas son as que eu lembro agora.

As imaxes e trailers son collidos da web de Filmaffinity.

E aquí un poemiña lembrando aqueles tempos de bicicleta:

 

Tivemos un tempo de cereixas,

ti e eu,

vento nos campos,

anfibias as máns

na auga doce

e os soños a voar

sobre as rodas

dunha bicicleta.


Daquela o vento

so traía paxaros

e peixes,

e peixes e paxaros,

aliñas e escamas,

e sal,

moito sal nos ollos.

 

Tivemos un tempo

de pasos líquidos

deitados no camiño do bosque,

de pequenas bolboretas

azuis,

batendo no ventre

máis forte que nas pétalas.

De lume

e castañas,

de contos,

de música ao espertar,

Ataualpa Yupanqui,

e Brahms,

e Schuman,

de música

baixo as estrelas,

e nas noites de verán,

Elvis,

sempre Elvis.

Segunda Feira de Nadal de Arga

tarjeton arga 122014_para webIMG_20141205_132759   O venres 12 de decembro inauguramos a segunda feria de Nadal de Arga. Participamos 36 artistas con obras en pequeño formato, case todo en papel e a prezos asequibles. Eu estou estos días preparando obra e cando sae o sol saco todos os bártulos e a puntar. Esta è unha das obras que levarei, espero rematala mañán.

A exposición estará na Galería de Arga (San Andrés, 28, A Coruña), ata o 20 de xaneiro.

E para finalizar o ano… A Fuxida

Etiquetas

cartacecambrefuxidapComecei o ano co album ilustrado A fuxida, escrito por Berta Dávila e ilustrado por min, que chegaba ás librarías en xaneiro, despois dunha longa etapa de creación. Non fixemos moitas presentacións del, e todas quedaron na contorna: Betanzos e A Coruña. Agora que o ano está a piques de rematar, gústame facelo, de novo, con este proxecto que tanto tempo nos acompañou a Berta e a min. O xoves 4 de decembro inaugurarei a exposición completa cos cadros que serviron para as ilustracións na sala de exposicións da Biblioteca central de Cambre, e será a primeira vez en que estean todos, xa que o tamaño da sala o permite. E o día 5, venres, estaremos Berta e eu, con Tucho ou Carmela na libraría A Libreira (O Temple, Cambre), acompañadas por Mari Carmen e Víctor, que sempre están dispostos a acoller a arte e a literatura no seu espazo.

Tempo de orde

Levaba xa tempo sen utilizar o taller, o verán na praia, o comezo do outono, enleada en mil cousas, a velocidade das horas… Chegou un momento no que, aínda que o desexase, era imposible facer nada alí, todo estaba acumulado por riba da mesa e no chan. Esta fin de semana púxenme como prioridade poñer todo en orde, e despois de horas de traballo deixei o taller que nin eu mesma o recoñezo. Agora sí que apetece poñerse a pintar, a ver o que dura así.
?????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????

???????????????????????????????

?????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????

Exposición en Buenos Aires

10672248_10152728321804134_230670772040030205_n

 

Hai uns meses estivo aquí Juan Sebastián Carnero, artista argentino e amigo, con quen levo xa varios proxectos compartidos. Sebas ofreceume a oportunidade de expoñer a miña obra en Buenos Aires, onde el reside, e eu aceptei encantada. Así, a partir do día 1 de outubro se poderá ver “Dende o azul” no Banfiend Teatro Ensamble de Buenos Aires (calle Larrea 350,Lomas de Zamora. Argentina), unha mostra de obras en óleo sobre papel.

 

 

Agarda só o momento propicio

de entrar no teu voo
e logo seguir ver-me desde ese
azul
Antonio Cabral

O gavián
Coma se dunha esperanza se tratase
Cada mañá reconstruía o aire.

Francisco X. Fernández Naval (Dende o azúl – Días de cera)

 

946387_10152728349689134_804535705251856791_n983812_10152728346354134_650490125803721016_n10520422_10152728346984134_6918975266295352471_n

Ollo si ollo non

DSC_0340Cando tes que estar 7 días, 168 horas como en “La noche boca arriba”,  os ollos no teito branco, na mesma esquina, tes que recorrer a todo aquelo que fuches gardando durante tantos anos no fondo da memoria, aquelo que eu chamo “vida interior”. O de non poder ler amoloume bastante, máis aínda cando chegou a casa a primeira entrega deste ano da colección de Espiral Maior con cinco marabillosas obras nas que desexaba deixar os ollos, Um pouco acima da miséria, de Amadeu Baptista, XXIX Premio de poesía cidade de Ourense, cunha fermosísima imaxe na portada dunha obra de Isabel Pintado. Os longos versos de Amadeu, que tanto me gusta… e que hoxe, xa de novo cos ollos alí onde os desexaba pousar, sobre estas e outras liñas da emoción,  sulcan os versos entre nomes magníficos tamén para mín, e que el vai introducindo no título de cada poema: Kafka, Tolstoi, Sylvia Plath, Stephen Szweig ou Mishima. O tamén esperado A distancia do tambor, de Eva Veiga, que levou o XIII premio Fiz Vergara Vilariño. Algúns poemas mínimos, e que rebentan de luz. A capa, de Alfonso Costa, coma sempre, fermoso diálogo co texto.  Outro moi esperado é o de Cronoloxía da urxencia, de Dores Tembrás, que ben sei que hoxe presenta en Portas Ártabras e, de novo, non poderei estar. Acadou o XVI premio de poesía do Concello de Carral. Completan a entrega Tempo de cristal de sombras, de Xosé María Álvarez Cáccamo, do que aínda me queda a lembranza do anterior poemario, A boca da galerna (capa de Manolo Figueiras) e Memorial e danza, de Francico Cortegoso, de quen lera algún poema na Antoloxía da cidade na poesía galega do XXI. Non podo decir que as horas que pasei sen lectura, escrita, cine, pintura, aire libre, bicicleta, praia… e tantas cousas que me gustan foran perdidas. Aínda que na radio o que dominaba era o fútbol e a monarquía, duas cousas que recoñezo, aborrezo profundamente, tamén escoitei as voces de Maria Bethania, Marisa Monte, Adriana Calcanhato, Djavan, Rubén Blades, e moitos máis nos Elefantes de Carlos Galilea. Aproveitei para apaisoarme de novo coa voz de Cortázar nos seus contos fantásticos, ou a de Cecilia Roth lendo tamén algún deles, e na miña cabeza comeza a xermolar un novo cadro. ademáis, cheguei xusto a tempo para acudir ao encontro literario con Chisco, Francisco X. Fernández Naval, no que falamos sobre Cortázar e quedamos todas e todos marabillados coas historias que el nos contou. DSC_0343Cando era nena e estaba enferma a miña nai cando saía facer a compra voltaba cun contiño daqueles recortados dos clásicos de Grimm ou Perrault, que seguramente todas e todos tivemos. Nesta ocasión, non podía ler, claro, sería case unha crueldade traerme un libro, e máis un daqueles contos, pero me agasallou co Giulio Cesare de Handel, así qeu, a música foi unha boa compañeira.

Adagio

Etiquetas

, , , ,

79340Hai uns día Gabriel cumpríu 9 anos, case un ano xa con nós, o tempo pasa rápido. Como xa fixéramos hai 4 anos con Violeta, quixemos agasallalo con algo moi especial, algo realizado por nós os dous pensando nel. É así como xurdíu este fotopoemario, Adagio, con poemas meus e fotografías de Xacobe Meléndrez Fassbender. Está feito a modo de conversa entre os dous, a cada poema hai unha fotografía por resposta, un xogo vivo entre a palabra e a imaxe.

O fotopoemario consta de 9 poemas e 10 fotografias, impreso en glicée sobre papel de algodón Ultra Smooth con tintas minerais, nunha tirada de 9 exemplares numerados e asinados.

79334 79343

 

 

 

 

 

 

É este o segundo fotopoemario que edita arTeu. O primeiro foi Diálogo para unha serea (2011), dedicado a Violeta no seu 7º aniversario, que constaba de   31 exemplares formados por 31 poemas impresos sobre papel Creysse sobre os que se montaron 31 fotografías glicée en papel de algodón.

dialogoserea

Versos contra o lume

Con motivo da convocatoria do IV Enarborar o bosque, Xacobe Meléndrez Fassbender propón unha instalación efímera de “Versos contra o lume”, versos de auga qeu levará o vento e o sol.

“Unha conxugación dos catro elementos clásicos, cos que lanzar os nosos desexos de que o monte e o bosque se preserven dos lumes forestais.

É unha proposta especialmente dirixida aos poetas, pero na que poden participar calquer persoa que se achegue á Boca do Rio, Carnota, durante todo o día 7 de xuño de 2013.

Cada persoa elaborará o poema sobre o tema en 3, 4 ou 5 versos e os escribirá con auga e pincel sobre a pedra preparada para elo. A acción será gravada recollendo o nome da persoa e posteriormente se editará un video que deixará rexistro do que nela aconteza.

Os poetas que queiran participar pero non se poidan desprazar ese día ate Carnota, poden enviar os seus versos antes do día 5 de xuño, sempre menos de 5, ao correo xacobe@xk3foto.com”.

VersosdeAugaconvocat from NoTobo do Raposo on Vimeo.

Lembrade, o 7 de xuño na praia da Boca do río, en Carnota. Pode vir quen queira, artistas, músicos, poetas e públio en xeral.

Imaxe

IV Enarborar o bosque

Etiquetas

IV Enarborar o bosque

Fermoso cartace realizado por Ana Fernández para o IV enarborar o bosque que organizamos arteu e Delideas. Un ano máis a arte contra as agresións ao noso medio. Este ano levaremos Enarborar o bosque á praia da Boca do río, en Carnota (Costa da Morte, A Coruña), e a loita será contra os incendios forestais. Non queremos lume nos nosos bosques. O día 7 de xuño. Artistas, músicos, poetas, e público en xeral, xuntarémonos nunha xornada creativa e festiva, a partir das 11 da mañán.